Coraz częściej mówi się o czterodniowym tygodniu pracy jako sposobie na lepszą równowagę między życiem zawodowym a prywatnym. W Polsce jednak wprowadzenie tego rozwiązania napotyka na wiele przeszkód i wciąż jest bardziej wyzwaniem niż powszechną praktyką. Tradycyjne myślenie, które ceni długie godziny pracy, oraz niekorzystne zmiany demograficzne i niewystarczający poziom automatyzacji w wielu branżach, utrudniają wdrożenie krótszego czasu pracy.
– Czterodniowy tydzień pracy to z pewnością ciekawa koncepcja, ale dzisiaj to przede wszystkim wyzwanie, a nie gotowe rozwiązanie dla każdego – mówi Magda Pietkiewicz, ekspertka ds. rynku pracy. – Ogranicza nas mentalność „im dłużej, tym lepiej”, a także struktura demograficzna i brak zaawansowanych technologii w wielu sektorach. W biurach czy usługach można takie rozwiązania testować, jednak w produkcji czy logistyce wymaga to wsparcia nowoczesnych technologii i przemyślanej organizacji pracy. Docelowo skrócenie tygodnia może przynieść wiele korzyści, ale pierwszym krokiem musi być zmiana podejścia — z liczenia godzin na ocenę wyników. Bez tego pozostaniemy tylko przy marzeniach o czterech dniach pracy, zamiast faktycznie z nich korzystać.
W Polsce wciąż powszechnie akceptowany jest pracoholizm, który widoczny jest w wielu miejscach: biurach, na budowach, w sklepach czy fabrykach. Często jest on postrzegany jako oznaka zaangażowania i sukcesu, jednak prawda jest taka, że nadmierna ilość godzin bez odpowiedniego odpoczynku prowadzi do spadku efektywności i szybszego wyczerpania organizmu.
Kluczową barierą pozostaje mentalność — wciąż dominuje przekonanie, że wartość pracownika mierzy się liczbą przepracowanych nadgodzin. Takie podejście prowadzi do wypalenia zawodowego, obniża jakość pracy i negatywnie wpływa na zdrowie pracowników. Eksperci zwracają uwagę, że tam, gdzie udało się wprowadzić czterodniowy tydzień, zauważalne są korzyści: pracownicy są bardziej skoncentrowani, rzadziej chorują i mają więcej energii — niezależnie od branży czy charakteru pracy.
