Pułkownik Janusz Sermanowicz urodził się w 1926 roku w Skarżysku-Kamiennej i od 1942 roku działał w konspiracji. Od 1944 roku służył w II batalionie 3. Pułku Piechoty Legionów Armii Krajowej porucznika Antoniego Hedy „Szarego”. W szeregach tego oddziału wziął udział m.in. w akcji rozbicia więzienia w Końskich oraz w akcji w Wólce Plebańskiej. Walczył w bitwach pod Radoszycami, Szewcami oraz w lasach niekłańskich. W 1944 roku, po demobilizacji, wrócił do Skarżyska. Na początku 1945 roku wstąpił do Ruchu Oporu Armii Krajowej, ponownie związując swój los z oddziałem „Szarego”. W tym samym roku wziął udział w akcji mającej na celu zdobycie broni na stacji kolejowej w Szydłowcu. Uczestniczył w najsłynniejszej akcji oddziału „Szarego”, czyli rozbicia kieleckiego więzienia Urzędu Bezpieczeństwa. Został za to odznaczony Krzyżem Walecznych. Później nadal działał w konspiracji w Zrzeszeniu „Wolność i Niezawisłość”.
Od lat 70. był zaangażowany w działalność nieformalnego Środowiska „Szaraków”, czyli kombatantów podkomendnych Antoniego Hedy „Szarego”. Od 1989 roku był członkiem Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Pełnił również funkcję prezesa Oddziału Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość Stowarzyszenia Społeczno-Kombatanckiego w Skarżysku-Kamiennej.
Pułkownik Janusz Sermanowicz „Dyzma” został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Kombatanckim Krzyżem Zasługi, Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Walki o Niepodległość, Krzyżem Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”, Odznaką Weterana Walk o Niepodległość, Medalem „Pro Patria”, Medalem „Pro Memoria”, Medalem Zwycięstwa i Wolności oraz odznaką Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej. Za szczególne zasługi w upamiętnianiu historii Narodu Polskiego wyróżniony został Nagrodą „Świadek Historii”.
Pułkownik Janusz Sermanowicz był ostatnim żyjącym podkomendnym Antoniego Hedy „Szarego”.
Napisz komentarz
Komentarze