Burmistrz Lech Łodej podkreśla, że to plan, który sięga 10 lat wstecz. Plan o zagospodarowaniu tego miejsca wreszcie się ziści.
- My przejmowaliśmy ten teren, potem go komunalizowaliśmy. Własnośc była rozbita na Skarb Państwa, częśąc była zarządzana przez powiat, a część przez gminę. W tamtych latach nie było możliwości zrobić nic sensownego, bo tez dofinansowań nie było - wyjaśnia burmistrz.
Jak dodaje, pierwsze prace ruszą, gdy puszczą mrozy. Przede wszystkim należy zacząć od konserwacji ruin.
- W pierwszym etapie będzie konserwacja ruin właściwych, najpiękniejszych, najbardziej zachowanych na ten moment. Powstaną alejki spacerowe, pojawi się roślinność, ogrodzenie, piękne podświetlenie ruin. Były już próby świateł. Nie planujemy biletów póki co, każdy swobodnie będzie mógł odwiedzać to miejsce - zapewnia Lech Łodej.
W kolejnych etapach wyczyszczone będą zagłębienia w ziemi, ciekawostką są tam przebywające chronione nietoperze. Burmistrz informuje, że konserwator zabytków jak i RDOŚ wyrazili zgodę na te prace, jednak z zastrzeżeniem zachowania dziedzictwa przyrodniczego. Planowane są też prace w kierunku wschodni, gdzie znajduje się zbiornik, tam zaczynało się całe działanie walcowni.
Pierwszy etap będzie kosztował niemal 1,9 mln zł, z czego ponad 90 proc. to dofinansowanie w ramach środków europejskich. Zadanie jest częścią projektu zintegrowanego pn. „Szlak tematyczny turystyki postindustrialnej - Żelazne Doliny”, wskazanego w Strategii Terytorialnej Zintegrowanych Inwestycji Terytorialnych Miejskiego Obszaru Funkcjonalnego Miasta Północy. Gmina ze swojego budżetu wyłoży w tym etapie ponad 127,5 tys. zł.
W XIX wieku walcownia stanowiła część zespołu zakładów produkujących wyroby metalowe. Surowiec powstawał w Starachowicach, następnie był oczyszczany w Michałowie i Brodach, a ostatecznie walcowany w Nietulisku Dużym. Inicjatorem utworzenia tego ośrodka był Stanisław Staszic. Budowę rozpoczęto w 1824 roku, kiedy to powstał siedmiokilometrowy kanał doprowadzający wodę z zalewu w Brodach do zakładu. Woda ta napędzała maszyny.
W 1903 roku wielka powódź zniszczyła ciąg fabryk położonych nad rzeką Kamienną. Choć sama walcownia nie ucierpiała w wyniku kataklizmu, została wówczas zamknięta.
